Het leed van de stoftor

Toon Tellegen (author)

Het leed van de stoftor

De stoftor woont alleen op de maan en roept, om de dieren op aarde te laten weten dat hij bestaat, 'Het spijt me', waarop de dieren op aarde verschillend reageren.
Subject
Spijt
Title
Het leed van de stoftor
Author
Toon Tellegen
Language
Dutch
Publisher
Amsterdam: Em. Querido's Uitgeverij, 2018
128 p.
ISBN
9789021415260 (paperback)

Other formats:

Reviews

Stoftor zegt sorry

NOVELLE. Als een onbekende stem vanaf de maan 'het spijt me' roept, gaan op aarde de poppen aan het dansen.

De stoftor woont helemaal alleen op de maan. Overdag is het bloedheet en 's nachts steenkoud. Vanaf daar kan hij de dieren op aarde zien, hij kent ze allemaal, maar niemand weet dat hij bestaat. Op een dag is hij zo ongelukkig en eenzaam, dat hij door een luidspreker richting de aarde 'Het spijt me!' roept.

Aldus het begin van de novelle Het leed van de stoftor van Toon Tellegen, de schrijver van een groot oeuvre van met name dierenverhalen. Zijn nieuwe boek past wederom in de licht filosofische Tellegen-formule, met titels als Het voornemen van de muis, Het lot van de kikker en Het verlangen van de egel, waarin de dieren allerlei menselijke problemen hebben en verlangen naar liefde en gezelschap. Het zijn vertellingen in verzorgd, economisch proza, die de lezer niet al te somber stemmen.

Het leed van de stoftor heeft een ongewone opbouw, omdat de stoftor uit de titel (een fantasie-insect) maar kort in beeld is. Zijn hartekreet zet de andere dieren in gang, die niet w…Read more

Het spijt me!, roept de ongelukkige richting aarde

De stoftor woont helemaal alleen op de maan. Overdag is het bloedheet en 's nachts steenkoud. Vanaf daar kan hij de dieren op aarde zien, hij kent ze allemaal, maar niemand weet dat hij bestaat. Op een dag is hij zo ongelukkig en eenzaam, dat hij door een luidspreker richting de aarde 'Het spijt me!' roept.

Aldus het begin van de novelle Het leed van de stoftor van Toon Tellegen, de schrijver van een groot oeuvre van met name dierenverhalen. Zijn nieuwe boek past wederom in de licht filosofische Tellegen-formule, met titels als Het voornemen van de muis, Het lot van de kikker en Het verlangen van de egel, waarin de dieren allerlei menselijke problemen hebben en verlangen naar liefde en gezelschap. Het zijn vertellingen in verzorgd, economisch proza, die de lezer niet al te somber stemmen.

Het leed van de stoftor heeft een ongewone opbouw, omdat de stoftor uit de titel (een fantasie-insect) maar kort in beeld is. Zijn hartekreet zet de andere dieren in gang, die niet weten wie er heeft geroepen, noch waarom. Het schrijvertje hoort het als inspiratie voor wat hij op het water zal schrijven, de beer, die net elf taarten heeft opgegeten, hoort de stem van zijn eigen geweten, het pantoffeldiertje hoort een verontschuldiging van de wereld voor het dagelijks leed dat opstaan heet.

Read more
De stoftor woont op de maan. Helemaal alleen. Als hij over de rand kijkt, kan hij alle dieren op de aarde zien. In zijn eenzaamheid beeldt hij zich van alles in, meestal droefgeestige dingen. Op een dag vindt hij dat hij de dieren moet laten weten dat hij bestaat. Hij wil ze een kort zinnetje toeroepen. Per ongeluk en toevallig wordt dat: 'Het spijt me!' Alle dieren horen het. Ze gaan er ieder op eigen wijze mee om. De een empathisch, de ander onverschillig. Begripvol of afwijzend. Altijd overdreven en eenzijdig. Zo ontstaat een afspiegeling van herkenbare reacties, van menselijke reacties om precies te zijn. Want zo werkt dat met dierverhalen. Iedereen kan er om lachen en hoeft niet toe te geven dat hij of zij zich in die eenzijdigheden herkent. Toon Tellegen, die al heel veel van die dierenverhaaltjes heeft geschreven, schrijft erover vrij van oordelen, met milde en geamuseerde blik. Net als in vergelijkbare ‘romans’, zoals ‘Het wezen van de olifant’*, ‘Het voornemen van de muis’** …Read more

Het leed van de stoftor

De stoftor woont op de maan en niemand weet dat hij bestaat. De stoftor lijkt een beetje op een sprinkhaan maar ook weer niet, in elk geval is hij een schrander diertje. Op een dag roept hij zomaar door een toeter 'Het spijt me'. Alle dieren horen hem en denken dat het voor hen bestemd is. De mier lag nog in bed toen ze een luide stem hoorde. De eekhoorn zat op een tak van een boom toen hij hoorde: 'Het spijt mij'... Het brengt hen allemaal in de war maar ze doen toch voort met hun dagelijkse bezigheden. Als er iemand is die op een grappige en toch ernstige manier de lezer kan bekoren en ontroeren dan is het wel Toon Tellegen. Op een meesterlijke wijze beschrijft hij het leed van de stoftor en laat de andere, ons zeer bekende dieren, hun ding van elke dag doen. Zoals de secretarisvogel die nadacht over een brief die hij wilde schrijven om te zeggen dat woorden niet langer toereikend waren. De eland die ophield met grazen toen hij de woorden hoorde, de schildpad die enzovoort enzovo…Read more

About Toon Tellegen

CC BY 2.0 - Image by axesjazzpower

Antonius Otto Hermannus (Toon) Tellegen (born 18 November 1941) is a Dutch writer, poet, and physician, known for children's books, especially those featuring anthropomorphised animals, particularly those about an ant and a squirrel. His writings are also enjoyed by adults, due to the amusing, bizarre situations that Tellegen creates, as well as their dealings with philosophical subjects.

For his lasting contribution as a children's writer, Tellegen was a finalist for the biennial, international Hans Christian Andersen Award in 2006.

Biography

Tellegen was born in Brielle. He studied medicine at the University of Utrecht, and worked as a general practitioner in Amsterdam. After writing for many years mainly for adults, Tellegen switched to children's stories. His first children's book, written in 1984, was Er ging geen dag voorbij: negenenveertig verhalen over de eekhoorn en de andere dieren (English: Not A Day W…Read more on Wikipedia