Wauw, wauw, wauw! Een diepe buiging voor Leo Timmers. Eigenlijk zijn andere woorden overbodig.

Paardenliefhebber of niet, dit prentenboek springt sowieso in het oog en is zoveel meer dan een boek over paardjes. Zowel de titel als de eerste pagina’s laten je misschien geloven dat Kiki het paard is. Niets is minder waar, want dit verhaal wordt door de ogen van de ik-persoon verteld. Die ik-persoon is het paard van Kiki. Kiki is een echt paardenmeisje. Ze doet alles voor het dier: water en eten geven, het mooi maken, het verzorgen, ermee spelen, ervoor voorlezen, maar vooral: ze houdt van het paard, en het paard van haar. Alles wat Kiki deed was perfect tot plots haar aandacht vermindert.  Zonder dat het ergens benoemd wordt, zie je in de kunstwerkjes van illustraties dat de liefde er voor iets tussenzit.

De tekst is heerlijk eenvoudig gehouden en is perfect gedoseerd. Knap dat de illustraties de tekst zo versterken en aanvullen. Ontroerend mooi!

Naast de prachtige, gedetailleerde illustraties en het gevoelige, herkenbare verhaal zit de vormgeving ook perfect: ietsje groter dan het gemiddelde boek, zwart/wit afgewisseld met (grote) kleurenillustraties, met en zonder tekst, een linnen rug … aan dit boek werd duidelijk heel hard gewerkt.

Dit prentenboek is haast kunst. Voorleesbaar voor jong, maar absoluut ook een aanrader voor oud(er).