Boek Nederlands

Spookpijn

Gerda De Preter (auteur), Sylvia Weve (illustrator)

Spookpijn

Gerda De Preter (auteur), Sylvia Weve (illustrator)
  • Vanaf 6-8 jaar
De vader van Tuur zoekt het geluk in Amerika. Tuur mist hem en wil hem terug. Hij schrijft zelfs brieven naar de president van Amerika. Vanaf ca. 8 jaar.
Onderwerp
Ouders
Extra onderwerp
Familie vaders Gezin
Titel
Spookpijn / Gerda De Preter ; met ill. van Sylvia Weve
Auteur
Gerda De Preter
Illustrator
Sylvia Weve
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Querido, 2005
87 p. : ill.
ISBN
90-451-0199-8

Besprekingen

Spookpijn krijg je als je iets mist van jezelf. Een been bijvoorbeeld, zoals Mon, de huurder die zomaar in papa's stoel gaat zitten. Tuur heeft spookpijn omdat hij zijn vader mist. Die is in een mismoedige bui vertrokken op zoek naar het geluk. Tuur weet zeker dat hij naar Amerika is, zijn grote held Billie de Kid achterna, maar op school joelen de kinderen hem uit. Tuur vecht terug. Hij diept de verstopte drankflessen van mama op, jaagt Mon het huis uit, schrijft brieven naar de president van Amerika en naar zijn papa en hoopt dat die nog net op tijd komt voor het schoolfeest. Het understatement is voor de volwassenen bedoeld, en zelfs die zullen zich vragen stellen bij de onduidelijke rol van huurder Mon. Ondertussen zoekt Tuur troost bij de enige zekerheid die hem rest, de vogelverschrikker die papa's jas draagt.

Gerda de Preter vertelt Tuurs dappere strijd in korte, éénregelige zinnen met mooie beelden. Ze versterken de emoties van kleine Tuur, hoewel hun diepgang en dubbel…Lees verder
Als Tuurs vader is weggegaan, zegt zijn moeder dat hij op zoek is naar het geluk. Tuur vangt iets op over New York. Omdat hij hem zo erg mist, alsof hij ‘spookpijn’ heeft, vraagt hij de Amerikaanse president in brieven om hulp. Tuur houdt hoop, maar als hij met z’n klas een toneelstuk opvoert, en zijn vader daar niet bij is, is hij erg boos. Gelukkig komt zijn vader kort daarna terug met het inzicht dat hij het geluk, namelijk zijn zoon, gevonden heeft. De auteur schetst in korte zinnen een psychologisch portret van Tuur en zijn omgeving. Met Tuur als een zelfstandige en eigenzinnige jongen, die onvoorwaardelijk gelooft in zijn vader en hun beider held Billie de Kid, zijn moeder wil steunen en het opneemt voor het buitenbeentje Willem. Net als in 'Een koffertje voor opa'* (2001) wordt een serieus onderwerp met veel humor gebracht. Deze ontstaat allereerst door woord- en taalspel. Zo speelt de schrijfster met letterlijke en figuurlijke betekenissen en bedenkt ze nieuwe woorden. Humor z…Lees verder

Spookpijn

Spookpijn is een pijn die niet zomaar weggaat. Die pijn krijg je als je iets mist dat van jezelf is. Een arm of een been. Het been is weg, maar de pijn blijft zeuren. Dat vertelt mama aan Tuur en daardoor beseft Tuur dat hij ook spookpijn heeft. Papa heeft mama en Tuur al een tijdje verlaten en de jongen mist zijn papa enorm. Dit is het verhaal van Tuur bondig samengevat, maar het is echt meer dan dat. De lezer wordt onverbiddelijk meegesleurd in alle emoties die je overvallen als je een geliefde moet missen. Eerst is Tuur verwachtingsvol en geduldig. Papa is in Amerika, dat vertelde mama zelf, en hij is daar op zoek naar het geluk. Omdat papa zelf moeilijk kan kiezen, duurt het waarschijnlijk ietsje langer vooraleer hij het geluk gevonden heeft. Tuur besluit daarom brieven te schrijven. De brieven geven heel duidelijk een groot gemis aan en vertalen letterlijk dat het geduld van Tuur op raakt. Zo maakt onrust zich meester van Tuur. In Amerika sluipen immers vele wilde dieren rond. Po…Lees verder